ASERTYWNOŚĆ A STRES

          Kilka a może kilkanaście lat temu pojawiło się w naszym języku słowo asertywność. Stało się bardzo szybko synonimem rozwoju osobistego i „umiejętności mówienia nie”. Jak większość terminów, która trafiają do języka potocznego, i ten został mocno zubożony.
Asertywność to zdecydowanie więcej niż „nie”, to też coś więcej niż skuteczna komunikacja i wyrażanie swoich potrzeb. Nie ma jednej definicji, każdy z autorów czy badaczy rozumie ją trochę inaczej. Częścią wspólną jest bycie w zgodzie ze sobą i poszanowanie tego co mną nie jest – świata czy innych.

           Korzystając z Wikipedii czytamy, że asertywność to:

– umiejętność wyrażania opinii, krytyki, potrzeb, życzeń, poczucia winy czy wstydu
– umiejętność odmawiania w sposób nieuległy i nieraniący innych,
– umiejętność przyjmowania krytyki, ocen, pochwał i komplementów
– autentyczność, ale i elastyczność zachowania,
– świadomość siebie (wad, zalet, opinii) i umiejętność samooceny
– empatia ale i stanowczość.
      Możemy podsumować, że to cały zbiór różnych umiejętności charakterystycznych dla dojrzałej osobowości. Dojrzałej, czyli takiej, która funkcjonuje dobrze w rzeczywistości i dobrze radzi sobie z trudnościami i bolączkami dnia codziennego.
     Kiedy umiemy wprost powiedzieć, że czegoś chcemy lub nie, istnieje duża szansa, że odmówimy, kiedy szef proponuje wzięcie na siebie zadań koleżanki, która jest na urlopie, kiedy ledwo starcza nam czasu na nasze obowiązki… Jeśli tego nie zrobimy, prawdopodobieństwo nadmiernego stresu związanego z przepracowaniem albo brakiem wydolności, jest ogromne.                 Tak więc asertywność pozwala nam chronić się przed skutkami stresu już na wstępie.
Prawdopodobnie szef nie będzie zadowolony i może wyrazić to w jakimś komentarzu, i jeżeli nie umiemy przyjmować ocen, bo np. od razu czujemy się krytykowani w całości, mamy kolejny przyczynek do przeżywania nadmiernego stresu.
       Jeżeli zaś mamy ugruntowaną, adekwatną samoocenę, jest szansa, że zrobi się nam np. przykro albo poczujemy lekką irytację na szefa, ale wciąż będziemy czuli się ze sobą dobrze i jako ludzie, i jako pracownicy.
          Kiedy czujemy, że brakuje nam w tym temacie zasobów, to już pierwszy krok do zmiany, ale również i sygnał, że już na początku mamy cechę związaną z asertywnością – świadomość siebie.
Widzenie swoich plusów i minusów czy przestrzeni wymagających pracy, zamiast unikania tematu i niewchodzenie w sytuacje, w których mogłoby się „to wydać”, to bardzo ważna i potrzebna umiejętność, bowiem tylko wtedy możemy dostać od świata informację zwrotną, która będzie nas budować, bo uwierzymy w jej szczerość.
      Asertywność to też elastyczność, a więc adekwatny poziom lęku. Mamy na myśli lęk przed zmianami, który jest doświadczeniem wszystkich zdrowych ludzi.
Łatwiej funkcjonować w stresującym otoczeniu, kiedy umiemy odpowiedzieć i dopasować się do wciąż zmieniającego się środowiska. Nadmierne przywiązanie do czegoś może powodować dodatkowe obawy czy gniew, a więc większy stres. Osoby kurczowo trzymające się znanych schematów postępowania czy sposobu funkcjonowania w znacząco gorszy sposób radzą sobie z przewlekłym stresem. Czasami bywa tak, że pod tą stałością kryję się zaburzone poczucie bezpieczeństwa, tak delikatne i kruche, że każda zmiana zewnętrzna je narusza….
       Postulat: ”Bądź asertywny, a nie agresywny, podkreślaj swoje uczucia, opinie lub przekonania, zamiast być defensywnym lub pasywnym czy złym” może dla niektórych być związany z nauczeniem się paru technik czy zasad skutecznej komunikacji, ale dla większości zainteresowanych będzie dłuższą pracą psychologiczną nad tym, co leży u podstaw naszych zachowań uległych czy agresywnych, co powoduje, że same metody czy wiedza, nie są wystarczające, aby zmienić zachowania i postawy…

Pomoc psychologiczna

Pomoc psychologiczna

Polski psychoterapeuta, Jerzy Mellibruda opisał dwa modele pomagania drugiej osobie w problemach osobistych.  Pierwszy model pomagania dominuje w życiu codziennym, a jednocześnie niesie ze sobą określone negatywne...

Psychoterapia

Psychoterapia

Co leczy w psychoterapii? Specyficzne i niespecyficzne czynniki leczące  Wielu potencjalnych pacjentów lub klientów psychoterapii zastanawia się, co i jak, i czy w ogóle takie odziaływanie leczy. Dużo łatwiej wyobrazić sobie, że połknięta tabletka ma realny wpływ na...

Zespół stresu pourazowego – reakcja na traumę

Zespół stresu pourazowego – reakcja na traumę

Jednym ze sposobów, które mogą łagodzić lęk jest wiedza o tym, co się z nami dzieje i o tym, co może się dziać.  Unikanie tematu, umniejszanie go, odwracanie głowy – to naturalne ludzkie odruchy radzenia sobie, które jednak na dłuższą metę nie przynoszą ulgi i...

Ćwiczenia stabilizujące

Ćwiczenia stabilizujące

Jak poradzić sobie z tym, czego doświadczamy w sytuacji krytycznej i stresującej – praktyczne ćwiczenie stabilizujące układ nerwowy. Kiedy doświadczamy czegoś bardzo trudnego - reagujemy. Nasze ciało reaguje. Zachodzą w nim różne procesy, które fizjologicznie mają...

PSYCHOTERAPIA część 2

PSYCHOTERAPIA część 2

 Różnice w psychoterapii możemy również omawiać ze względu na bazę teoretyczną, z której korzysta terapeuta. Na przestrzeni lat powstały różne szkoły, z których każda kładzie nacisk na inne aspekty człowieka, jak również inaczej rozumieją one przyczyny patologii i co...

PSYCHOTERAPIA część 1

PSYCHOTERAPIA część 1

Wiele osób, w sytuacji trudnej pragnie uzyskać pomoc. Zgłaszają się do odpowiednich służb, lekarzy czy duchownych. Dość liczne grono, z tych potrzebujących wsparcia czy leczenia, zostaje skierowane do psychoterapeuty.  I w tym momencie pojawiają się wątpliwości i...

Zaburzenia snu – część 2

Zaburzenia snu – część 2

Lęki nocne Lęki nocne charakteryzują się nagłym wzbudzeniem i towarzyszącymi mu objawami napadu paniki czy krzykiem. Często, to też nadmierne pocenie się, rozszerzone źrenice czy mięsnie napięte do granic możliwości. Po obudzeniu się, osoba jest zwykle zdezorientowana...

Zaburzenia snu i czuwania cz. 1

Zaburzenia snu i czuwania cz. 1

Sen definiujemy jako: „ stan obniżenia wrażliwości na bodźce, częściowej bezwładności i zwolnienia funkcji, połączony ze zniesieniem świadomości, występujący u człowieka i zwierząt wyższych w rytmie dobowym, na przemian z czuwaniem.” Czujemy się wypoczęci wtedy, kiedy...

Skip to content