DEPRESJA SEZONOWA

Depresja sezonowa (SAD) jest jednym z rodzajów depresji. Tym, co ją wyróżnia, jest jej cykliczny, sezonowy przebieg. Epizody depresyjne pojawiają się późną jesienią lub wczesną zimą
i trwają do wiosny, wtedy to dochodzi do poprawy nastroju. Bywa, że objawy choroby pojawiają się wiosną i latem, a w okresie jesienno-zimowym dochodzi do poprawy.

SAD jest stosunkowo częstą chorobą, zależną od szerokości geograficznej. Większe rozpowszechnienie jest w wyższych szerokościach geograficznych, w strefie umiarkowanej to około 4% a na obszarach, gdzie jest niedobór światła słonecznego, może sięgać do 10%. Ryzyko zachorowania jest większe przy migracji z niższych na wyższe wysokości geograficzne. Cztery razy częściej dotyka kobiety i obserwuje się, że częstość występowania zmniejsza się wraz z wiekiem.

Kluczowe, w rozwoju SAD uznaje się, sezonowe zmiany długości dnia i nocy oraz intensywności światła słonecznego. Kwestie genetyczne także mogą grać rolę, jednak jak dotąd nie oznaczono genu, którego mutacja miałaby wpływać na rozwój choroby. Podobnie jak w typowej depresji, SAD charakteryzuje się obniżeniem poziomu serotoniny w mózgu oraz zaburzeniami noradrenaliny, dopaminy i melatoniny. Zarówno serotonina, jak i melatonina wpływają na codzienny rytm organizmu związany z sezonowym cyklem noc–dzień.

U osób z SAD zmiany stężenia serotoniny i melatoniny zakłócają prawidłowy rytm snu–czuwania.

W efekcie pojawiają się trudności w dostosowaniu się do sezonowych zmian długości dnia, co za tym idzie, pojawiają się zaburzenia snu, nastroju i zachowania. Niedobór Wit D [aktywizuje serotoninę], choć nie jest kluczowy w rozwoju depresji sezonowej, to może pogarszać jej przebieg.

Objawy depresji sezonowej nie różnią się od depresji o typowym przebiegu, choć częściej spotyka się wycofanie społeczne oraz objawy atypowe: senność i duży apetyt, szczególnie na pokarmy słodkie czy wysokowęglowodanowe a w efekcie zwiększenie masy ciała.

Do diagnozy SAD konieczne jest spełnianie kryteriów zaburzeń depresyjnych nawracających: co najmniej przez 2 tygodnie, występujące minimum 2 z 3 następujących objawów [z najmniej 2-miesięczną przerwą między epizodami]:

  • obniżenie nastroju,
  • anhedonia,
  • trudności z koncentracją i uwagą,
  • obniżona samoocena,
  • poczucie winy,
  • widzenie przyszłości w czarnych barwach,
  • myśli i zachowania samobójcze,
  • zaburzenia snu,
  • zaburzenia apetytu.

Dodatkowym kryterium jest cykliczność epizodów depresyjnych w sezonie jesienno-zimowym
lub wiosenno-letnim. Do pogorszenia nastroju najczęściej dochodzi co roku, choć nie jest to kryterium obowiązkowe.

Uznaną i rekomendowaną metodą leczenia depresji sezonowej jest fototerapia. Polega ona na wykonywaniu, w godzinach porannych codziennie lub co drugi dzień, zabiegów naświetlania światłem o odpowiednim natężeniu, od 0,5 do 2 godzin przez 2 lub 3 tygodnie.

Kolejną metodą stosowaną w leczeniu depresji sezonowej jest psychoterapia.

SYDROM SZTOCHOLMSKI

SYDROM SZTOCHOLMSKI

- kiedy ofiara broni kata. W latach 70 XX wieku, w jednym z banków w Sztokholmie zdarzył się napad. Napastnicy przez tydzień przetrzymywali jego pracowników. Kiedy sytuacja została opanowana i zakładnicy zostali uwolnieni, wydarzyło się coś czego nikt się nie...

Jesień życia – cz. 2

Jesień życia – cz. 2

Praca Od wielu czynników zależy jakie znaczenie ma praca w życiu człowieka. Jednym z nich jest pokolenie kulturowe danej osoby. Ludzie, którzy byli wychowywani w szacunku do pracy, będą prawdopodobnie bardziej doceniali jej rolę niż ci, którzy żyli w środowisku, gdzie...

Jesień życia

Jesień życia

  Za oknem pierwsza jesienna pogoda, stąd temat dzisiejszego wpisu: jesień życia – starość. Rozwój człowieka, a tym samym proces jego starzenia się i przystosowania do różnych związanych z tym zmian jest ściśle powiązany z historią jego życia. W starości niejako...

Odpoczynek i jego brak cz. 2

Odpoczynek i jego brak cz. 2

Ryzyko wyczerpania i chorób, frustracji i wypalenia zawodowego w obecnym świecie jest bardzo duże.  Wysokie wymagania, niestabilna sytuacja światowa i pandemiczna, nie sprzyjają zachowaniu równowagi wewnętrznej. Dlatego tak ważne jest, aby być na siebie uważnym i...

Odpoczynek i jego brak cz. 1

Odpoczynek i jego brak cz. 1

Żyjemy w pędzie, zadanie goni kolejne… Bierzemy na siebie ogrom obowiązków i czujemy, że wiele od nas zależy. Rytm dnia, mimo że regularny, przypomina raczej dyscyplinę sportową, podzieloną na etapy, gdzie liczy się tylko wygrana. Budzik, śniadanie na stojąco, sama...

TANOREKSJA

TANOREKSJA

Wśród różnorakich zaburzeń osobowości istnieje jedno, które w obecnej porze roku wydaje się wyjątkowo ważne do opisania, to tanoreksja. Zalicza się ją do zaburzeń wynikających z kultu własnego ciała. Osobie cierpiącej wciąż wydaje się, że wygląda bardzo blado, a przez...

Efekt nocebo

Efekt nocebo

– jaki wpływ na leczenie ma negatywne nastawienie Nocebo to coś, o czym mówi się rzadko i większość z nas nie zdaje sobie nawet sprawy z istnienia tego zjawiska. Czym jest efekt nocebo i kto jest narażony na jego występowanie? To pojęcie pojawiło się już latach 60 XX...

Autyzm i zespół Aspergera w nowej klasyfikacji icd 11

Autyzm i zespół Aspergera w nowej klasyfikacji icd 11

Symptomy świadczące o wystąpieniu spektrum autystycznego powinny pojawić się przed 2-3. rokiem życia. Czasami przedłuża się to na wczesne dzieciństwo. Rozpoznanie autyzmu jest skomplikowane, gdyż stopień nasilenia objawów, a także obraz chorobowy bywają bardzo różne....

CHAD A BORDERLINE

CHAD A BORDERLINE

Podobieństwa i różnice: CHAD A BORDERLINE - Choroba afektywna dwubiegunowa a osobowość chwiejna emocjonalnie Istnieje sporo podobieństw między CHAD a borderline, stąd trudności diagnostyczne i problemyz doborem odpowiedniego leczenia. Na pierwszy rzut oka, osoby z...

Skip to content