PSYCHOTERAPIA część 1

Wiele osób, w sytuacji trudnej pragnie uzyskać pomoc. Zgłaszają się do odpowiednich służb, lekarzy czy duchownych. Dość liczne grono, z tych potrzebujących wsparcia czy leczenia, zostaje skierowane do psychoterapeuty.  I w tym momencie pojawiają się wątpliwości i pytanie, do kogo się zgłosić. W przestrzeni medialnej znaleźć można informacje na temat różnych szkół/nurtów psychoterapii, ale konkretnych danych, w formie przystępnej dla laika nie ma zbyt wielu.

Postaramy się dzisiaj rozwinąć ten temat. Po pierwsze, czym jest psychoterapia? Definicja w „Podstawach psychoterapii” mówi:  „ To forma oddziaływań psychospołecznych, która ma na celu korektę zaburzeń przeżywania
i zachowania, ma usunąć objawy lub/i przyczyny choroby, w tym cechy osobowości powodujące zaburzenia przeżywania”.

Inaczej mówiąc to oddziaływanie jednej osoby – terapeuty, na stan psychiczny drugiej – pacjenta, mające na celu usunięcie choroby.  To „oddziaływanie” może również dokonywać się przez użycie np. środków psychotropowych – farmakoterapię, poprzez odpowiednie oddziaływanie środowiska społecznego („socjoterapia”).

                Psychoterapie możemy podzielić ze względu na formę:

  1. indywidualna
  2. grupowa
  3. rodzinna

Lub ze względu na koncepcje teoretyczne:

a)   behawioralna

b)   poznawcza

c)   psychoanalityczna

d)   humanistyczna

e)   systemowa

               Psychoterapia indywidualna oparta jest na bezpośrednim kontakcie terapeuty z pacjentem i silnym związku tych dwóch osób w warunkach szczególnej intymności.  Pacjenci dostają czas i uwagę terapeuty wyłącznie dla siebie. Bywa, że jest to pierwsze takie doświadczenie w życiu pacjenta i już samo to staje się jednym z czynników leczących.

Terapeuci stosują różne techniki w tym procesie, są wśród nich: rozmowa terapeutyczna, sterowane wyobrażenia , desensytyzacja, granie ról, hipnoza i inne. W psychoterapii indywidualnej terapeuta jest jedynym czynnikiem leczącym, musi samotnie brać na siebie ciężar leczenia. Co za tym idzie, musi posiadać odpowiednie kompetencje merytoryczne, ale również pracować nad sobą. Nieodzowna jest szkoleniowa terapia własna, aby „pomagacz” znał siebie, swoje zasoby, ale i deficyty, konstrukt psychiczny, cechy osobowości . Drugim warunkiem jest praca pod superwizją – to nic innego jak omawiania swojego warsztatu, trudności i pomysłów z bardziej doświadczonym kolegą. I nie chodzi tu o łamanie tajemnicy zawodowej, omawiane przypadki są tak przedstawiane, aby ryzyko rozpoznania konkretnej osoby było minimalne, ale o pomoc i wsparcie dla psychoterapeuty a co za tym idzie – lepszą pomoc pacjentowi.

               Psychoterapia grupowa to spotkania terapeutyczne, w których bierze udział kilku chorych pod opieką psychoterapeuty lub psychoterapeutów. To grupa zadaniowa, o sprecyzowanych celach określonych przez warunki terapii, ograniczonym czasie i zakresie uczestniczenia. Są grupy zamknięte – wszyscy członkowie danej grupy rozpoczynają i kończą leczenie w tym samym czasie i grupy otwarte – pacjenci wymieniają się w miarę kończenia leczenia przez poszczególnych uczestników.

Na kierunek i przebieg pracy grupy psychoterapeutycznej znaczący wpływ mają zaburzenia funkcjonowania osób ją tworzących. W psychoterapii grupowej uwaga terapeuty koncentruje się głównie na procesach interpersonalnych między członkami grupy. Sam pełni rolę lidera od zadań, a interwencjami w grupie ma uruchamiać procesy leczenia u wszystkich uczestników spotkania, oddziaływując na każdego z nich w sposób indywidualny.

Psychoterapia rodzinna toodmiana psychoterapii grupowej. Rodzina to zbiorowość już wcześniej uformowana, mająca ustaloną strukturę, co ma bezpośredni wpływ na warunki w jakich działa terapeuta. Musi on dokonać diagnozy zaburzeń w istniejącej już od lat grupie, „wejść” w nią i dążyć do ich modyfikacji.

Psychoterapia rodziny zajmuje się konfliktami i kryzysami czy przyczynami zaburzeń występujących
u poszczególnych członków rodziny. W terapii uczestniczyć powinni wszyscy członkowie, dlatego też, często podejmuje się ją w domu rodzinnym. Zachowanie członków rodziny jest wówczas bardziej naturalne i spontaniczne, a terapeuta uzyskuje lepszą orientację w sposobie funkcjonowania rodziny i interakcjach między jej członkami.

Pomoc psychologiczna

Pomoc psychologiczna

Polski psychoterapeuta, Jerzy Mellibruda opisał dwa modele pomagania drugiej osobie w problemach osobistych.  Pierwszy model pomagania dominuje w życiu codziennym, a jednocześnie niesie ze sobą określone negatywne...

Psychoterapia

Psychoterapia

Co leczy w psychoterapii? Specyficzne i niespecyficzne czynniki leczące  Wielu potencjalnych pacjentów lub klientów psychoterapii zastanawia się, co i jak, i czy w ogóle takie odziaływanie leczy. Dużo łatwiej wyobrazić sobie, że połknięta tabletka ma realny wpływ na...

Zespół stresu pourazowego – reakcja na traumę

Zespół stresu pourazowego – reakcja na traumę

Jednym ze sposobów, które mogą łagodzić lęk jest wiedza o tym, co się z nami dzieje i o tym, co może się dziać.  Unikanie tematu, umniejszanie go, odwracanie głowy – to naturalne ludzkie odruchy radzenia sobie, które jednak na dłuższą metę nie przynoszą ulgi i...

Ćwiczenia stabilizujące

Ćwiczenia stabilizujące

Jak poradzić sobie z tym, czego doświadczamy w sytuacji krytycznej i stresującej – praktyczne ćwiczenie stabilizujące układ nerwowy. Kiedy doświadczamy czegoś bardzo trudnego - reagujemy. Nasze ciało reaguje. Zachodzą w nim różne procesy, które fizjologicznie mają...

PSYCHOTERAPIA część 2

PSYCHOTERAPIA część 2

 Różnice w psychoterapii możemy również omawiać ze względu na bazę teoretyczną, z której korzysta terapeuta. Na przestrzeni lat powstały różne szkoły, z których każda kładzie nacisk na inne aspekty człowieka, jak również inaczej rozumieją one przyczyny patologii i co...

Zaburzenia snu – część 2

Zaburzenia snu – część 2

Lęki nocne Lęki nocne charakteryzują się nagłym wzbudzeniem i towarzyszącymi mu objawami napadu paniki czy krzykiem. Często, to też nadmierne pocenie się, rozszerzone źrenice czy mięsnie napięte do granic możliwości. Po obudzeniu się, osoba jest zwykle zdezorientowana...

Zaburzenia snu i czuwania cz. 1

Zaburzenia snu i czuwania cz. 1

Sen definiujemy jako: „ stan obniżenia wrażliwości na bodźce, częściowej bezwładności i zwolnienia funkcji, połączony ze zniesieniem świadomości, występujący u człowieka i zwierząt wyższych w rytmie dobowym, na przemian z czuwaniem.” Czujemy się wypoczęci wtedy, kiedy...

Zaburzenia odżywiania cz.4 – przyczyny i leczenie

Zaburzenia odżywiania cz.4 – przyczyny i leczenie

Osoby z zaburzeniami odżywiania uzależniają życiowy sukces od swojej wagi i złudnej kontroli nad ciałem. Wydaje im się, że schudnięcie będzie gwarantem sukcesu towarzyskiego, powodzenia w miłości, lepszej organizacji pracy, dobrych wyników w nauce.Problem jednak, to...

Skip to content