Stres część 3

Do czynników decydujących o sposobie radzenia sobie ze stresem, które są względnie trwałe i niezmienne, należą rzeczy powiązane z przeszłością. Z historią naszego życia.
Dom, w którym się wychowaliśmy, cechy i możliwości naszych opiekunów, zdarzenia trudne, utraty czy choćby dostęp do potrzebnych rzeczy, warunkują sposób w jaki będziemy przeżywać własne kłopoty i pokonywać przeszkody. Jest bardzo wiele badań i opracowań mówiących o tym, jak nasza przeszłość, dzieciństwo miał wpływ na dorosłe życie. W jaki sposób model wychowawczy, np. oparty na karach lub tzw. wychowanie bezstresowe, wpływa na naszą skuteczność i poczucie bezpieczeństwa.

Przydatne i łatwe do zrozumienia są teorie mówiące o stylach przywiązania. Styl przywiązania zdefiniować możemy jako stopień poczucia zaufania i bezpieczeństwa w związkach interpersonalnych, kształtujący się w okresie niemowlęctwa. Jest to nasz sposób wchodzenia w relacje z bliskimi ludźmi wynikający z pewnej matrycy, którą nosimy w sobie. Matrycy, która wytworzyła się z pierwszą ważna osobą, która się nami opiekowała. Najczęściej jest to matka. W zależności od tego jak się nami opiekowano, tworzymy względnie stałą gotowość do reagowania w określony sposób na inne znaczące relacje. Na podstawie badań wyodrębniono 3 podstawowe style. Są to style bezpieczny, styl lękowo- ambiwalentny i styl unikowy. Niektórzy badacze wskazują na istnienie również czwartego stylu – zdezorganizowanego. Dotyczy on niewielkiego ułamka ludzi i jest związany np. z brakiem opiekuna, przemocą w bardzo wczesnym dzieciństwie, nadużyciami i innymi przerażającymi przeżyciami.

Osoby bezpiecznie przywiązane czerpią satysfakcję z wzajemnej bliskości i akceptują zachowania partnera prowadzące do bliskości i ją zwiększające. Charakteryzuje je zadowolenie z pozostawania w bliskiej, intymnej relacji i przekonanie, że partner jest rzetelny, godny zaufania. Ponadto wykazują się większą wyrozumiałością w stosunku do jego zachowań i gotowością do wzajemnego wspierania się. Tworzą związek stabilny, nasycony pozytywnymi emocjami (Rostowski, 2003; Wojciszke, 2004, Kaźmierczak, Plopa, 2006). Co za tym idzie, czują większe oparcie w sytuacji stresu i prezentują większe zaufanie do swoich możliwości poradzenia sobie jak i do przewidywalności świata.

Osoby przejawiające unikowe przywiązanie nie odczuwają zadowolenia z bliskich relacji, gdyż nie obdarzają innych ważnych ludzi pełnym zaufaniem. Ich pragnienie bliskości i kontaktów wzbudza obawy a nawet opór. Ogólnie, przejawiają niechęć do angażowania się w związki, które przeżywają jako zagrażające. Można przewidzieć, że przeżywają świat jako niebezpieczny a co z tym idzie poziom subiektywnie odczuwanego stresu jest większy.

Z kolei osoby przywiązane lękowo-ambiwalentnie wyrażają przekonanie, że ich partnerzy nie są gotowi angażować się w bliskie relacje, co jest powodem ich dyskomfortu psychicznego. Ponadto dla osób przywiązanych lękowo-ambiwalentnie charakterystyczny jest niepokój o trwałość związków i obawa przed utratą bliskiej osoby. Jednostki cechujące się tym stylem w relacjach miłosnych często zamartwiają się, że związek może nie być dla partnera atrakcyjny, przez co może on poszukiwać alternatywnych relacji. Tak duży poziom lęku może współistnieć z trudnościami w radzeniu sobie z wymogami życia. Może też dotyczyć tylko bardzo bliskich relacji, która, zamiast źródłem wsparcia i pomocy, stają się kolejnym stresorem dezorganizującym życie.

Przedstawione zmienne dotyczą każdego z nas i już tylko ten jeden czynnik może determinować sposób w jaki przeżywamy stres, kiedy zaczynamy interpretować go jako zbyt trudy i kiedy prowadzi do znaczącej dezorganizacji życia.

Zaburzenia odżywiania cz.4 – przyczyny i leczenie

Zaburzenia odżywiania cz.4 – przyczyny i leczenie

Osoby z zaburzeniami odżywiania uzależniają życiowy sukces od swojej wagi i złudnej kontroli nad ciałem. Wydaje im się, że schudnięcie będzie gwarantem sukcesu towarzyskiego, powodzenia w miłości, lepszej organizacji pracy, dobrych wyników w nauce.Problem jednak, to...

Zaburzenia odżywiania cz. 3

Zaburzenia odżywiania cz. 3

Kompulsywne objadanie się, zespół przeżuwania, anarchia żywieniowa Kompulsywne objadanie to choroba zaliczana do zaburzeń odżywiania. Dla przypomnienia to takie jednostki chorobowe, które dotyczą relacji z jedzeniem i maja podłoże psychiczne. Kompulsywne czy inaczej...

Zaburzenia odżywiania cz. 2

Zaburzenia odżywiania cz. 2

Bulimia, ortoreksja i zespół nocnego jedzenia Najpierw jedzą, często wręcz pochłaniają pokarm a potem prowokują wymioty, biorą środki przeczyszczające albo głodzą się tak, że zagrażają swojemu zdrowiu. Tak można by bardzo skrótowo opisać osobę chorą na bulimię....

Zaburzenia odżywiania cz. 1

Zaburzenia odżywiania cz. 1

Zaburzenia odżywiania to nie moda ani fanaberia. To choroba psychiczna, która wymaga intensywnego leczenia. To choroba, która może zakończyć się śmiercią. To choroba, która ma różne twarze. Zgodnie z klasyfikacjami medycznymi zaburzenia odżywiania dzielą się na:...

Zaburzenia obsesyjno- kompulsywne , OCD , nerwica natręctw

Zaburzenia obsesyjno- kompulsywne , OCD , nerwica natręctw

Wspaniała rola Jacka Nicolsona w Oskarowym filmie „Lepiej być nie może” w pewnym stopniu pokazuje, jak to jest być osobą z OCD. Ile trudności i komplikacji przynosi to zaburzenie i jak ciężko z nim może być „normalnie” żyć. Nawracające, obsesyjne, niepokojące myśli i...

Zaburzenia poznawcze i objawy negatywne w schizofrenii cz. 2

Zaburzenia poznawcze i objawy negatywne w schizofrenii cz. 2

Opowiadanie o zaburzeniach poznawczych wymaga najpierw sprecyzowania co rozumiemy przez funkcje poznawcze. Najprościej możemy zdefiniować je jako czynności psychiczne, które są niezbędne do uzyskania orientacji w środowisku, umożliwiają podejmowanie adaptacyjnych...

Schizofrenia cz. 1

Schizofrenia cz. 1

W bieżącym roku przypada 110 rocznica stworzeni przez szwajcarskiego psychiatrę nazwy  „ schizofrenia” To połączenie dwóch greckich słów : schizein – rozszczepiać i phren – umysł.  Prawdopodobnie żadna inna choroba nie jest tak demonizowana. W niektórych kulturach...

Utraty

Utraty

Za oknami szarość i deszcz, jesień ponura i mokra. Dla części z nas to czas trudniejszy niż inne pory roku, bardziej refleksyjny i depresyjny. W takim właśnie momencie przychodzą do nas różne myśli i wspomnienia o tych którzy odeszli, o niespełnionych marzeniach i...

LĘK – PRZYCZYNY

LĘK – PRZYCZYNY

Zdarza się, że osoby z zaburzeniami lękowymi pytają jak to się stało, że właśnie one cierpią na tę chorobę. Szukają przyczyn swojego stanu, który utrudnia a czasami zaburza ich życie i funkcjonowanie. Zwykle odkrywają, że to jakiś czynnik psychologiczny bądź trudna...

Skip to content