stres5

STRES CZĘŚĆ 5

Każdy z nas ma charakterystyczny sposób radzenia sobie z sytuacjami trudnymi. Jest on wypadkową wielu czynników. Badacze wyodrębnili trzy charakterystyczne style radzenia sobie ze stresem. Każda jednostka ma swój własny, charakterystyczny dla niej styl radzenia sobie ze stresem. Działania, jakie podejmuje w konkretnej sytuacji, stanowią wynik interakcji między cechami owej sytuacji a właściwym danej jednostce stylem radzenia sobie. Oczywiście rzadko ktoś prezentuje tylko jeden, „czysty” sposób.

Są to style:

  1.  skoncentrowany na zadaniu,
  2.  skoncentrowany na emocjach,
  3.  skoncentrowany na unikaniu.

Styl skoncentrowany na zadaniu to radzenie sobie ze stresem polegające na podejmowaniu działań zaradczych. Osoba robi wszystko aby zwiększyć szansę na rozwiązanie problemu. Myślenie o problemie w różny sposób, znajdowanie alternatyw lub próby zmiany sytuacji to główne cechy takiego stylu. Główny nacisk jest położony na zadanie, nie na własne przeżycia. Osoby z tym stylem bardzo dobrze radzą sobie w sytuacjach trudnych, zachowując zdrowy rozsądek i spokój. Trudność, to właśnie taki sposób reagowania na sytuacje niezależne od nas jak choroby czy pandemia Covid. Trudno rozwiązać nierozwiązywalny problem – prowadzi to często do frustracji i stanów lękowych.

Zdrowe uzupełnienie takiego stylu to próba kierowania się maksymą:  „Gódź  się z tym, czego nie możesz zmienić, miej odwagę, abym zmienić to, co możesz zmienić i mądrość, aby odróżniać jedno od drugiego.”

Styl skoncentrowany na emocjach charakteryzuje się koncentrowaniem się na sobie i własnych emocjach (złości, poczuciu winy, lęku). Obfituje w myślenie życzeniowe czy fantazjowanie. Działania podejmowane w ramach tego stylu mają na celu zmniejszenie napięcia emocjonalnego związanego
z sytuacją stresową, choć w rzeczywistości mogą prowadzić do efektów odwrotnych” Może to być martwienie się różnymi sprawami, wyżalanie się komuś, ale też fantazjowanie czy myślenie życzeniowe typu: „Następnym razem mi się uda…” bez podejmowania konkretnych starań, żeby się faktycznie udało.  To wszystkie te rozważania „Co by było, gdybym…”.

 Styl skoncentrowany na unikaniu jest charakterystyczny dla osób, które w sytuacjach stresowych wykazują tendencję do wystrzegania się myślenia, przeżywania i doświadczania tej sytuacji. Styl ten może przybierać dwie formy: angażowanie się w czynności zastępcze oraz poszukiwanie kontaktów towarzyskich. Preferowane działania polegają przede wszystkim na zajmowaniu czymś swojej uwagi
i odwracaniu jej od myślenia o problemie i jego konsekwencjach. Można zająć się sprzątaniem, spędzać długie godziny przy grach komputerowych bądź surfując po Internecie, obdzwonić znajomych, pójść
z nimi na piwo, zaplanować wyjazd wakacyjny, pójść wcześniej spać, znaleźć na półce ciekawą książkę… Cokolwiek, byle tylko nie myśleć o problemie. A gdy ktoś sam spyta o ów problem, odpowiedzieć coś w stylu: „daj spokój, nie psuj nastroju” , „nie mówmy teraz o tym”, czy: „później się tym zajmę”. Z tym stylem radzenia sobie wiążą się również takie zachowaniajak: objadanie się, nadużywanie alkoholu czy narkotyków, pracoholizm, skłonność do hazardu itp.

To najmniej korzystny sposób radzenia sobie. Jeśli zauważamy w sobie takie tendencje, warto się tym zająć korzystając z pomocy profesjonalistów – pomagaczy.

Reasumując, warto jest zidentyfikować w sobie preferowany styl. Może to pomóc w pracy nad sobą i zrozumieniu dlaczego coś wychodzi nam lepiej bądź gorzej. Test badający te style – to CISS – Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych.

Zaburzenia odżywiania cz.4 – przyczyny i leczenie

Zaburzenia odżywiania cz.4 – przyczyny i leczenie

Osoby z zaburzeniami odżywiania uzależniają życiowy sukces od swojej wagi i złudnej kontroli nad ciałem. Wydaje im się, że schudnięcie będzie gwarantem sukcesu towarzyskiego, powodzenia w miłości, lepszej organizacji pracy, dobrych wyników w nauce.Problem jednak, to...

Zaburzenia odżywiania cz. 3

Zaburzenia odżywiania cz. 3

Kompulsywne objadanie się, zespół przeżuwania, anarchia żywieniowa Kompulsywne objadanie to choroba zaliczana do zaburzeń odżywiania. Dla przypomnienia to takie jednostki chorobowe, które dotyczą relacji z jedzeniem i maja podłoże psychiczne. Kompulsywne czy inaczej...

Zaburzenia odżywiania cz. 2

Zaburzenia odżywiania cz. 2

Bulimia, ortoreksja i zespół nocnego jedzenia Najpierw jedzą, często wręcz pochłaniają pokarm a potem prowokują wymioty, biorą środki przeczyszczające albo głodzą się tak, że zagrażają swojemu zdrowiu. Tak można by bardzo skrótowo opisać osobę chorą na bulimię....

Zaburzenia odżywiania cz. 1

Zaburzenia odżywiania cz. 1

Zaburzenia odżywiania to nie moda ani fanaberia. To choroba psychiczna, która wymaga intensywnego leczenia. To choroba, która może zakończyć się śmiercią. To choroba, która ma różne twarze. Zgodnie z klasyfikacjami medycznymi zaburzenia odżywiania dzielą się na:...

Zaburzenia obsesyjno- kompulsywne , OCD , nerwica natręctw

Zaburzenia obsesyjno- kompulsywne , OCD , nerwica natręctw

Wspaniała rola Jacka Nicolsona w Oskarowym filmie „Lepiej być nie może” w pewnym stopniu pokazuje, jak to jest być osobą z OCD. Ile trudności i komplikacji przynosi to zaburzenie i jak ciężko z nim może być „normalnie” żyć. Nawracające, obsesyjne, niepokojące myśli i...

Zaburzenia poznawcze i objawy negatywne w schizofrenii cz. 2

Zaburzenia poznawcze i objawy negatywne w schizofrenii cz. 2

Opowiadanie o zaburzeniach poznawczych wymaga najpierw sprecyzowania co rozumiemy przez funkcje poznawcze. Najprościej możemy zdefiniować je jako czynności psychiczne, które są niezbędne do uzyskania orientacji w środowisku, umożliwiają podejmowanie adaptacyjnych...

Schizofrenia cz. 1

Schizofrenia cz. 1

W bieżącym roku przypada 110 rocznica stworzeni przez szwajcarskiego psychiatrę nazwy  „ schizofrenia” To połączenie dwóch greckich słów : schizein – rozszczepiać i phren – umysł.  Prawdopodobnie żadna inna choroba nie jest tak demonizowana. W niektórych kulturach...

Utraty

Utraty

Za oknami szarość i deszcz, jesień ponura i mokra. Dla części z nas to czas trudniejszy niż inne pory roku, bardziej refleksyjny i depresyjny. W takim właśnie momencie przychodzą do nas różne myśli i wspomnienia o tych którzy odeszli, o niespełnionych marzeniach i...

LĘK – PRZYCZYNY

LĘK – PRZYCZYNY

Zdarza się, że osoby z zaburzeniami lękowymi pytają jak to się stało, że właśnie one cierpią na tę chorobę. Szukają przyczyn swojego stanu, który utrudnia a czasami zaburza ich życie i funkcjonowanie. Zwykle odkrywają, że to jakiś czynnik psychologiczny bądź trudna...

Skip to content